سندرم ایمپاستر ویژه افراد موفق است ، بسیاری از اشخاص توانمند و تیزهوش ،علیرغم قابلیتها و موفقیتهای روزافزون فهیچ احساس درونی ،نسبت به توانمندی ها و قابلیت های خود ندارند ،بلکه معتقدند ، به گونه ای دیگران را فریب می دهند و باعث شده اند آنان اینگونه در موردشان بیندیشند که افرادی باهوش و توانمند هستند .افرادی که بر این عقیده اند ،موفقیتهای خود را به شانس ،طلسم ،خطاهای کامپیوتری و عوامل خارجی دیگر نسبت می دهند ،اسنادهای آنها بیرونی است ، با این فکر که موفقیتهای آنان معتبر نیست و یا بیم آنکه ممکن است دستشان رو شود ،زندگی می کنند و خود را شایسته آن موفقی

به طور کلی، دیدگاههای مرتبط با اهمالکاری در یک طیف خوشبینانه تا بدبینانه قرار دارند. دیدگاههای خوشبینانه بر این باورند که خصوصیاتی چون رفتار، شناخت و انگیزش عامل اصلی بروز اهمالکاری هستند، در حالی که دیدگاههای بدبینانه اهمالکاری را نوعی عادت یا اختلال شخصیتی میدانند. دیدگاههای عمده در مورد اهمالکاری عبارتند از:

وپر اسميت (1967) چهار عامل اساسي را در رشد عزت نفس دخيل مي داند :

نخست : ميزان دريافت رفتارهاي احترام آميز و پذيرا كه شخص از افراد مهم زندگي اش دريافت مي دارد . در نتيجه ما خودمان را همان گونه كه ارزيابي مي شويم ارزيابي مي كنيم .

دوم : تاريخچه موفقيت ها و همچنين پايگاه و مقامي كه در جهان دارد .

آدلر سه منبع عمده را که عزت نفس را کاهش می دهد بیان می کند:

1- حقارت عضوی

با پدید آمدن نقص جهانی و احساس کهتری حاصل از آن، عزت نفس تحت تاثیر قرار می گیردو آدلر با گسترش این مفهوم، اصطلاح عقده حقارت در رابطه با احساس ضعف و بی کفایتی که هر کس با آن زاده می شود و باید بر آن تسلط یابد را عنوان می نماید.